BEL
†Бог любіць цябе такім, які ты ёсць! †Хрыстос дабравольна пайшоў на крыж за твае правіны †Смерць пераможана! † Найбольш просты шлях да святасці - не асуджай! †Ісус шукае і чакае цябе! †Хрыстос уваскрос! †Д'ябал не можа зрабіць пекла прывабным, таму ён робіць прывабнай дарогу туды

admin

Падрыхтоўка да сакрамэнтаў хросту і шлюбу

Мы верым у Хрыста, таму што Ён сам паказаў сябе дзве тысячы гадоў таму і заснаваў Царкву, якая дакладна захавала для нас праўды пра Бога. Каб вера не была бясплоднай, мы разам з нашымі братамі і сёстрамі спазнаем Таго, у каго верым, гаворым з Ім і пра Яго, прымаем прабачэнне, дадзенае ў Крыжовай смерці Хрыста, далучаемся да Ягонага жыцця, выконваючы запаведзі і вучачыся любіць Бога і нашых блізкіх.

Калі Вы імкнецеся пачаць свой шлях у Каталіцкай Царкве, пачніце прыходзіць у храм на святую Імшу і ўдзельнічаць у ёй з нашай суполкай, пакуль не прыступаючы да Камуніі. У гэтым сакрамэнце хрысціяне, падрыхтаваўшыся належным чынам і пакаяўшыся ў грахах (Камунія без належнай падрыхтоўкі з'яўляецца грахом і карысці чалавеку не прыносіць), далучаюцца да Цела і Крыві Хрыста пад выглядам хлеба і віна. У лацінскай Царкве выкарыстоўваецца прэсны белы хлеб круглай формы, у візантыйскім абрадзе - квасны хлеб. Гэтак жа і Вы зможаце прычашчацца, увайшоўшы ў паўнату зносін з Царквой.

- Маліцеся тымі малітвамі, якія Царква ўзносіць Яму стагоддзямі, і сваімі ўласнымі, якія ідуць з глыбіні Вашага сэрца.

- Чытайце Слова Божае - Біблію, асабліва Новы Запавет.

- Добра, калі вы прачытаеце кнігу а. Аляксандра Меня "Сын Чалавечы"

 «Такім чынам ідзіце, навучайце ўсе народы, хрысцячы іх у імя Айца і Сына, і Святога Духа ... Хто будзе верыць і хрысціцца, выратаваны будзе» (Мц 28, 19; Мк 16, 16) - гэтымі словамі Хрыстус Пан устанавіў першы з сямі сакрамэнтаў: сакрамэнт хросту. У сакрамэнце хросту Хрыстос абмывае нас ад першароднага граху, адпускае ўсе грахі, учыненыя да хрышчэння, даруе звышпрыродны дар асвячальнай ласкі Божай, адраджае да новага жыцця дзяцей Божых і ўключае ў суполку Народа Божага - Царкву, азначаючы душу незгладжальнай пячаткай. «А тым, якія прынялі Яго, веруючым у імя Ягонае, даў уладу быць дзецьмі Божымі, якія не ад крыві, ні ад хацення плоці, ні ад хацення мужа, а ад Бога нарадзіліся» (Ян 1, 12-13). «Усе вы, хто хрысціўся ў Хрыста, у Хрыста апрануліся» (Гал 3, 27). З моманту хрышчэння хрысціяне, асвечаныя ласкай Хрыстовай, пакліканы і абавязаны вызнаваць веру і жыць паводле вучэння Хрыста.



Я не хрышчоны

Хрост у Каталіцкім Касцёле адбываецца пасля падрыхтоўкі ва ўлонні Касцёла, якая неабходна для таго, каб вера Касцёла стала нашай верай.

Звычайна падрыхтоўка да хросту доўжыцца каля года:

- Перыяд евангелізацыі (на працягу 3-4 месяцаў пасля першай размовы са святаром): заканчваецца прыняццем у катэхумэнат.

- Катэхумэнат (ад грэч. Katecheo - настаўляць, вучыць): час узмоцненай падрыхтоўкі да прыняцця сакрамэнту хросту; доўжыцца некалькі месяцаў. На гэты перыяд група рыхтуецца да сакрамэнту хросту. На сустрэчах у групе святары чытаюць лекцыі па асновах веры, усяляк дапамагаюць у павелічэнні веры на шляху да хросту.

- Абрад абрання: прыкладна за 40 дзён да хросту катехумен (абвешчаны) становіцца абраным для хросту.



Я ахрышчаны

Калі ж Вы аднойчы ўжо прыступілі да сакрамэнту хросту ў маленстве, дзяцінстве альбо ў сталым узросце (у каталіцтве, праваслаўі або пратэстантызме, хрысціла бабуля і т.п.), то таксама скажыце пра гэта святару. Калі апынецца, што ваша хрышчэнне было сапраўдным, то хрысціцца зноў Вам не трэба. Таямніца Хросту здзяйсняецца толькі адзін раз у жыцці і не аднаўляецца. У гэтым выпадку вы маеце патрэбу ва ўцаркаўленні. Перад тым, як вы прыступіце да сакрамэнтаў пакаяння і Эўхарыстыі, таксама неабходна падрыхтоўка, якая праходзіць у форме лекцый па асновах веры для ахрышчаных хрысціян і індывідуальнай падрыхтоўкі.

Падыдзіце да святара (лепш за ўсё гэта зрабіць у любы дзень пасля вячэрняй св. Імшы, прыкладна) і распавядзіце яму пра сваё жаданне стаць членам Царквы.

Ды дабраславіць вас Гасподзь!



Хрост дзяцей

Ўчыненне абраду хросту дзяцей з'яўляецца выразам веры іх бацькоў, якія абавязуюцца выхоўваць сваіх дзяцей у хрысціянскай веры. Па меры сталення, ахрышчаны ў маленстве чалавек свядома вызнае сваю веру, пацвярджае сваё хрышчэнне і аднаўляе абяцанні, прынесеныя ў абрадзе хросту. Хрост здзяйсняецца з дапамогай вонкавага знака - трохразовага палівання галавы вадой, што сімвалізуе ачышчэнне, і ў словах: «Я хрышчу цябе ў імя Айца і Сына, і Духа Святога».

З найвялікшым клопатам Царква рыхтуе кандыдатаў да хросту. У старажытнасці такі перыяд падрыхтоўкі (катэхумэнату) доўжыўся часам некалькі гадоў. Бацькі-каталікі, просячы Царкву аб хрышчэнні для сваіх дзяцей, ўскладаюць на сябе адказнасць за развіццё звышпрыроднага жыцця, якое іх дзеці ўспрынялі ў сакрамэнце святога хросту. Пры здзяйсненні абраду хрышчэння, як дзіцяці, так і дарослага, Царква, па старажытным звычаі, патрабуе прысутнасці хросных, з якіх адзін абавязкова павінен быць прыкладным каталіком. Сваім прыкладам, малітвай і дапамогай яны абавязаны падтрымліваць развіццё рэлігійнага жыцця свайго хрэсніка.

Літургія складаецца з чатырох частак.


1 часть. Обряд принятия ребёнка

Крещение совершается, как правило, в воскресенье, поскольку в этот день Церковь празднует Пасхальную тайну. Детей, родившихся за последнее время, желательно крестить одновременно, в присутствии родственников и знакомых. Предстоятель либо служитель таинства спрашивает родителей ребёнка:

С. Какое имя вы выбрали для своего ребёнка? Родители отвечают: N.

С. Чего вы просите у Церкви Божией для N? Родители отвечают: Крещения.

В приведённом выше диалоге предстоятель может использовать и другие слова. На второй вопрос родители также могут ответить другими словами, например: «Благодати Христовой», или «Принятия в лоно Церкви», или «Жизни вечной». Этот ответ даёт каждая из семей в отдельности. Предстоятель либо служитель таинства обращается к родителям:

С. Дорогие родители, испросив крещения для вашего ребёнка, вы принимаете на себя обязанность воспитывать его в христианской вере, учить его любить Бога и ближних. Осознаёте ли вы свою обязанность? Родители отвечают вместе: Осознаём.

Затем предстоятель или служитель таинства обращается к восприемникам со следующими словами:

С. Дорогие восприемники, готовы ли вы помогать родителям этого ребёнка в их христианском воспитании? Восприемники отвечают вместе: Готовы.

С. N, христианская община с большой радостью принимает тебя. От имени этой общины я осеняю тебя знамением креста. После меня и вы, родители и восприемники, запечатлейте на вашем ребёнке знак Иисуса Христа, нашего Спасителя.

Затем он молча налагает большим пальцем знак креста на лоб ребёнка, после чего то же самое делают родители и восприемники.

2 часть. Литургия Слова

Священник читает отрывки из Священного Писания и произносит короткую проповедь, призывая родителей и восприемников с готовностью принять обязанности, связанные к принятием детей в Церковь. Затем призывает всех к особой, тихой молитве. Затем следует молитва верных, на воззвания которой присутствующие отвечают: Услышь нас, Господи.

Молитва завершается воззваниями о заступничестве Святых, на которые отвечаем: Молись о нас (или: Молитесь о нас).

Грехопадение наших первородителей было вызвано искушением сатаны. Из-за него человек утратил жизнь Божию — состояние благодати. Поэтому священник молится затем об освобождении ребёнка от злого духа. В завершение молитвы мы отвечаем: Аминь.

Затем присутствующие идут в процессии к купели, где происходит крещение ребёнка.

3 часть. Литургия таинства

По пришествии к купели служитель таинства напоминает участвующим повеление Божие, Который восхотел душу и тело человека освятить водой. Например, говорит:

С. Помолимся всемогущему Богу, чтобы Он даровал этому ребёнку новую жизнь от воды и Святого Духа.

Далее следует обряд освящения воды или благодарственная молитва над водой, а затем отречение от зла. Служитель таинства обращается к родителям и восприемникам: С. Дорогие родители и восприемники, Бог любит вашего ребёнка и дарит ему (ей) в таинстве крещения новую жизнь от воды и Святого Духа. Старайтесь воспитывать его (её) в вере так, чтобы сохранить в нём (ней) Божественную жизнь от тлена греха и создать условия для её постоянного развития. Поэтому, если вы, руководствуясь своей верой, готовы принять на себя эту обязанность, то, вспоминая собственное крещение, отрекитесь от греха и исповедайте веру в Иисуса Христа, веру Церкви, в которой ваш ребёнок примет сегодня крещение. Затем спрашивает их:

С. Отрекаетесь ли вы от греха, чтобы жить в свободе детей Божиих? Родители и восприемники отвечают: Отрекаюсь. С. Отрекаетесь ли вы от соблазнов неправедной жизни, чтобы грех не господствовал над вами? Родители и восприемники отвечают: Отрекаюсь. С. Отрекаетесь ли вы от сатаны, виновника и князя греха? Родители и восприемники отвечают: Отрекаюсь.

Затем служитель таинства спрашивает родителей и восприемников об их вере: С. Веруете ли вы в Бога, Отца всемогущего, Творца неба и земли? Родители и восприемники отвечают: Верую. С. Веруете ли вы в Иисуса Христа, Единственного Его Сына, Господа нашего, рождённого Девой Марией, страдавшего и погребённого, воскресшего из мёртвых и восседающего одесную Отца? Родители и восприемники отвечают: Верую. С. Веруете ли вы в Святого Духа, святую Вселенскую Церковь, общение святых, прощение грехов, воскресение тела и жизнь вечную? Родители и восприемники отвечают: Верую. С. Такова вера Церкви. Такова наша вера, исповедание которой является нашей славой в Иисусе Христе, Господе нашем. Все отвечают: Аминь.

Служитель таинства приглашает семью подойти к купели и просит назвать имя ребёнка. Затем спрашивает родителей и восприемников:

С. Желаете ли вы, чтобы N принял (приняла) крещение в христианской вере, которую мы только что вместе исповедали? Родители и восприемники: Желаем.

После этого служитель таинства совершает крещение, произнося: N, Я КРЕЩУ ТЕБЯ ВО ИМЯ ОТЦА, погружает ребёнка в воду или льёт ему на голову воду в первый раз, И СЫНА, погружает ребёнка или льёт ему на голову воду вторично, И СВЯТОГО ДУХА. погружает ребёнка или льёт ему на голову воду в третий раз. После этого участвующие произносят или поют краткое славословие: Слава Отцу, и Сыну, и Святому Духу и ныне, и присно, и во веки веков. Аминь.

Если крещение совершается через возлияние воды, рекомендуется, чтобы ребёнка во время крещения держали мать или отец. Однако там, где этого требуют традиции, ребёнка может держать крёстная или крёстный. Они же должны поднять ребёнка из воды, если крещение осуществляется через погружение. Обряд дополняется помазанием елеем, что означает включение крещёного в царственное священство и введение его в общину Народа Божия.

С. Бог всемогущий, Отец Господа нашего Иисуса Христа, возродивший тебя водою и Святым Духом и даровавший тебе отпущение всех грехов, Сам дарует тебе помазание спасения, чтобы, сопричтённый ко святому Его народу, ты пребывал в единении со Христом — Священником, Пророком и Царём — ради жизни вечной. Все отвечают: Аминь.

Служитель таинства помазывает святым миром темя ребенка. Обряд завершается возложением белой одежды и вручением зажжённой свечи, принесённой крёстными. Служитель таинства говорит:

С. N, ты стал (стала) новым творением и облёкся (облеклась) во Христа. Прими белую одежду и сохрани её незапятнанной вплоть до суда Господа нашего Иисуса Христа, чтобы обрести жизнь вечную. Все: Аминь.

На ребёнка надевается белая одежда (либо что-то, символизирующее её), которую должны были принести с собой родственники ребёнка. Зажигается свеча от пасхала, и вручается родителям. Служитель таинства, обращаясь к ним, говорит:

С. Примите свет Христов. Затем говорит: Дорогие родители и восприемники, вам доверяется хранить этот свет, чтобы ваш ребёнок, озарённый светом Христа, всегда поступал как сын (дочь) света и, сохранив твёрдость веры, вместе со всеми святыми мог (могла) встретить грядущего Господа в Царстве Небесном. Если восприемники во время крещения держали ребёнка, они передают его матери.

4 часть. Завершение обряда

Если крещение совершалось вне пресвитерия, совершается процессия к алтарю, во время которой несётся зажжённая свеча крещёного ребёнка. Можно петь соответствующую песню. Предстоятель, встав перед алтарём, обращается к родителям, восприемникам и всем присутствующим:

С. Дорогие братья и сёстры! Этому ребёнку, возрождённому в таинстве крещения, дарована новая жизнь, ибо он теперь стал чадом Божиим. В таинстве миропомазания он обретёт полноту Святого Духа, а в святом причащении станет участником Трапезы Господней и вместе со всеми верующими будет называть Бога своим Отцом. Поэтому помолимся от имени этого ребёнка, как научил нас Господь Иисус Христос. Все поют или произносят вместе с предстоятелем Молитву Господню:

Отче наш, сущий на небесах! Да святится имя Твоё; да придёт Царствие Твоё; да будет воля Твоя и на земле, как на небе. Хлеб наш насущный дай нам на сей день; и прости нам долги наши, как и мы прощаем должникам нашим; и не введи нас во искушение, но избавь нас от лукавого. Аминь.

Мать, держа на руках ребёнка, подходит вместе с отцом к предстоятелю, который благословляет сначала мать, затем отца, а после — всех присутствующих. Если возможно, после благословения все поют соответствующую песнь, выражающую пасхальную радость и благодарение, или «Величит душа Моя Господа».

Крещение ребёнка при угрозе смерти, когда нет священнослужителя опасности смерти крестить ребёнка может любой верующий. Для крещения надо приготовить воду (может быть, даже не освящённую). Возле больного ребенка собираются его родители, восприемники и, если это возможно, также родственники и близкие. Один из верующих, имеющий определённую подготовку, начинает читать следующую молитву:

Попросим всемогущего Бога о милосердии к этому ребёнку, который должен получить благодать святого крещения, к его родителям и восприемникам, а также ко всем крещёным. Все отвечают: Услышь нас, Господи. Просим Тебя об этом ребёнке: через святое крещение прими его в общину Своей Церкви. Все отвечают: Услышь нас, Господи. Просим Тебя, даруй ему через святое крещение дух усыновления. Все отвечают: Услышь нас, Господи. Просим Тебя, соделай его через святое крещение общником смерти и воскресения Христа, Сына Твоего. Все отвечают: Услышь нас, Господи. Просим Тебя, обнови во всех, здесь присутствующих, благодать святого крещения. Все отвечают: Услышь нас, Господи. Просим Тебя обо всех учениках Христа, объединённых святым крещением в одну общину: сохрани их в единой вере и любви. Все отвечают: Услышь нас, Господи.

Молитва заканчивается такими словами: Боже, Источник жизни и любви, Отче Господа нашего Иисуса Христа, Ты утешаешь родителей в их тревогах и окружаешь Своей опекой больных детей. В Своей любви Ты возрождаешь их для жизни вечной. Благосклонно прими наши моления. Не допусти, чтобы грех овладел этим ребёнком, яви Своё милосердие и прими его в Царство Твоего Сына. Сделай так, чтобы этот ребёнок, которому мы даём имя N, возродившись от воды и Духа Святого, уподобился Христу в тайне Его смерти и воскресения и, причисленный к избранным Твоим, получил наследие Христа и обрёл радость в общении с Тобою, Который живёшь и царствуешь с Единородным Твоим Сыном и со Святым Духом во веки веков. Все отвечают: Аминь.

Следует исповедание веры. Совершающий крещение обращается ко всем присутствующим: Вспоминая собственное крещение, исповедуем веру в Иисуса Христа. Это — вера Церкви, в которой этот ребёнок принимает крещение. После этого он спрашивает: Веруете ли вы в Бога, Отца всемогущего, Творца неба и земли? Все отвечают: Верую. Веруете ли вы в Иисуса Христа, Единственного Его Сына, Господа нашего, рождённого Девой Марией, страдавшего и погребённого, воскресшего из мёртвых и восседающего одесную Отца? Все отвечают: Верую. Веруете ли вы в Святого Духа, святую Вселенскую Церковь, общение святых, прощение грехов, воскресение тела и жизнь вечную? Все отвечают: Верую. Можно также исповедовать веру, прочитав Апостольский Символ веры.

Совершающий таинство, троекратно возливая воду на голову ребёнка, крестит его во имя Пресвятой Троицы: N, Я КРЕЩУ ТЕБЯ ВО ИМЯ ОТЦА, льёт воду на голову ребёнка в первый раз, И СЫНА, льёт воду на голову ребёнка вторично, И СВЯТОГО ДУХА. льёт воду на голову ребёнка в третий раз.

Опуская все другие обряды, можно совершить облачение в белую одежду. Совершающий крещение произносит: N, ты стал (стала) новым творением и облёкся (облеклась) во Христа. Прими белую одежду и сохрани её незапятнанной вплоть до суда Господа нашего Иисуса Христа, чтобы обрести жизнь вечную. Все отвечают: Аминь. В заключение читается Молитва Господня. Отче наш…

В случае близящейся смерти достаточно, чтобы совершающий крещение, опуская другие обряды, возлил на ребёнка воду, произнося при этом обычную формулу крещения. Желательно, чтобы это происходило в присутствии одного или двух свидетелей. Если ребёнок выживает, его необходимо принести в храм для восполнения обряда.

Обновление крещальных обетов

В день Первого причастия, миропомазания, принятия таинства больных, в годовщину крещения и в иных случаях мы обновляем свой завет с Богом.

С. Спрашиваю каждого из вас: отрекаетесь ли вы от греха, чтобы жить в свободе детей Божиих? В. Отрекаюсь. С. Отрекаетесь ли вы от соблазнов неправедной жизни, чтобы грех не господствовал над вами? В. Отрекаюсь. С. Отрекаетесь ли вы от сатаны, виновника и князя греха? В. Отрекаюсь. С. Веруете ли вы в Бога, Отца всемогущего, Творца неба и земли? В. Верую. С. Веруете ли вы в Иисуса Христа, Единственного Его Сына, Господа нашего, рождённого Девой Марией, страдавшего и погребённого, воскресшего из мёртвых и восседающего одесную Отца? В. Верую. С. Веруете ли вы в Святого Духа, святую Вселенскую Церковь, общение святых, прощение грехов, воскресение тела и жизнь вечную? В. Верую. С. Такова вера Церкви. Такова наша вера, исповедание которой является нашей славой в Иисусе Христе, Господе нашем. В. Аминь.

С. Через крещение вы стали храмом Божиим, и в знак благодарности за полученные блага произнесём все вместе: В. Во имя Пресвятой Троицы, во имя Отца, сотворившего нас, и Сына, искупившего нас, и Святого Духа, освятившего нас, перед Пресвятой Девой Марией, Непорочной Богородицей, перед нашими Ангелами Хранителями, нашими святыми Покровителями и всеми Святыми, перед собравшимися здесь верующими мы обновляем принятый при крещении завет. Обещаем жить и умереть в святой христианской вере. Будем верны Иисусу Христу и Его Евангелию. Отче Предвечный, даруй нам для этого помощь Твою. Молим Тебя через Христа, Господа нашего, живущего и царствующего с Тобою в единстве Святого Духа, Бога, во веки веков. Молитва о верности благодати крещения Господи, силою смерти и воскресения Твоего Ты возродил меня к новой жизни в таинстве святого крещения и принял в общину Церкви Твоей, позволил мне стать чадом Божиим и наследником исполненной радости вечной жизни. Будь прославлен, Боже в Пресвятой Троице единый, за дар Твоего призвания. Обнови во мне благодать святого крещения, чтобы соблюдая учение Иисуса Христа, я навсегда пребывал в Его любви и смело возвещал Его Евангелия. Соделай, дабы я всегда был живым членом Церкви и вместе со всеми христианами пребывал в единстве веры, свидетельствуя о ней своей жизнью. Аминь.

ВЕНЧАНИЕ



Подготовка к таинству брака

Брак — это не судьба, нежданно «сваливающаяся» на человека, а задание, которое сам человек принимает на себя. В основании этого задания лежит любовь между двумя людьми: любовь, понимаемая не как минутное, даже самое сильное, эмоциональное переживание, а как нечто неизмеримо более прочное — любовь как акт воли, воли творить добро любимому человеку. Любовь как ответственность за другого человека. Заключение брака — это момент принятия на себя ответственности за другого, избранного и любимого человека, навсегда. Уже в период наречения имеет место определённая ответственность за партнёра, однако в сам момент заключения брака эта ответственность принимается человеком окончательно и бесповоротно.

С момента заключения брака мы имеем дело уже не с союзом двух людей, которых связывают некие общие дела, а с совершенно новой реальностью — общиной. В ней уже нет ни личных утрат, ни личных приобретений, но всё общее. Эта община возникает в момент сознательного принятия решения «навсегда», но формируется и развивается на протяжении всей оставшейся жизни. Брак — это принятие ответственности за развитие этой общины.

Очень важно начать и продолжать супружескую жизнь с убеждением, что подлинная любовь — это непрестанное созидание и развитие. К такой любви супругов делает способными благодать таинства брака. Таинственный брак, как и всякое другое таинство, включает человека в тайну Страстей и Воскресения Христа. Таинство брака обязывает и даёт супругам способность уподобить свою любовь любви Христа к Церкви — любви ко Христу, и в эту любовь их включает.

Любовь Христа к Церкви — это любовь освящающая. Из самой сути таинства брака следует, что любовь супругов также имеет освящающий характер. Поэтому каждодневные заботы о хлебе насущном, обыденные радости и печали, проблемы и успехи, сам супружеский акт и воспитание потомства имеют в христианском браке религиозный характер.

Семья, опирающаяся на таинственный брак, является основополагающим элементом, «кирпичиком» Вселенской Церкви. Она, по словам Второго Ватиканского Собора, является «домашней Церковью, в которой супруги, сотворённые по образу Бога живого… следуя Христу как началу жизни, в радостях и жертвах своего призвания через свою верную любовь становятся свидетелями той тайны любви, которую Господь открыл миру через Свою смерть и Своё Воскресение» (SC 52).

Будучи частью великой Вселенской Церкви, малая домашняя Церковь имеет в Божественном домостроительстве конкретное задание. Супружество и семья являются и строят Церковь Божию, а своим свидетельством и деятельностью призваны преображать мир как община жизни и любви.

Подобно другим таинствам, брак — это великое знамение веры и его действенность будет тем больше, чем больше семья и брак будут верны благодати Бога, полученной через таинство, и будут сотрудничать с этой благодатью.

Наречённым таинство брака преподает Сам Христос Господь в тот момент, когда они произносят друг перед другом слова супружеского обета, пред лицом Бога и Церкви, через который, взаимно отдавая себя друг другу и друг друга принимая, они заключают супружеский завет. Священник исполняет функцию свидетеля, который от имени Бога и Церкви принимает обет и благословляет союз новобрачных.

Таинственному браку присущи единство, святость и нерасторжимость:

— единство: между одним мужчиной и одной женщиной;

— святость: таинство брака особенным образом связывает человека с планом Творца и Спасителя по отношению к тому же человеку;

— нерасторжимость: через взаимное и обоюдное избрание супруги открываются для действия неизменно верного Бога, Который соединил их навеки в Своей любви.



Подготовка к таинству брака

За три месяца до заключения брака наречённые должны обратиться к настоятелю прихода, в котором живёт невеста, для написания предбрачного протокола, и представить ему следующие документы: паспорт, свидетельство о крещении, подтверждение своего участия в курсах для новобрачных. Объявления должны быть сделаны с амвона в течение трех последующих воскресений или церковных праздников, или же должны быть вывешены на приходской доске объявлений в течение восьми дней, на время которых должны приходиться два церковных праздника.

Перед написанием предбрачного протокола настоятель обязан проверить знание наречёнными основных истин веры. Наречённые должны знать: Отче наш, Радуйся Мария, Верую, шесть истин веры, десять заповедей Божиих, пять церковных заповедей, Ангел Господень, святой Розарий, семь таинств, форму крещения, пять условий таинства примирения, приготовление дома к таинству больных.

Непосредственной подготовкой к таинству брака являются предбрачные курсы, охватывающие основные сведения о браке, семье и воспитании детей.

В период подготовки к таинству брака наречённые должны приступить к таинству исповеди и принять святое Причастие перед первым объявлением и перед заключением брака, дабы участвовать в таинстве брака в состоянии освящающей благодати.

Брачный документ, подписанный в ЗАГСе, являющийся принятием на себя обязательств по отношению друг к другу, детям, обществу и государству, для католиков не равнозначен заключению брака и не даёт им возможности пользоваться правами супругов. Церковное право требует от католиков заключения брака в предписанной форме таинства.

Крещёные, сожительствующие вне церковного брака, серьёзно нарушают установленный Богом нравственный порядок. До тех пор, пока они не заключат таинственный союз, они не могут получить отпущения грехов и участвовать в Евхаристии, равно как и быть крёстными родителями и свидетелями при совершении таинства миропомазания.

Таинственный брак, запечатлённый и дополненный, нерасторжим.

Поэтому в Католической Церкви не существует понятия «развод». Отменить супружеский союз может лишь смерть одного из супругов. Развод, данный гражданским судом, упраздняет брак только с точки зрения гражданского права, но брачный завет, заключённый пред Богом и Церковью, остаётся ненарушенным, ибо в таинстве он стал новым Божественным творением, упразднить которое не в силах ни гражданская, ни духовная власть.

Молитва наречённых

Боже, Ты — сама жизнь и любовь. Вселенная исполнена следов Твоей благости и любви, человеку же Ты даровал волю и сердце, способное любить всё доброе и прекрасное. Призри на нас, связанных узами взаимной любви. Благодарим Тебя за то, что мы встретили Тебя и познали Тебя, за радость, которую нам принесло это знакомство с Тобой.

Пусть сердца наши покоятся в Твоей Отцовской длани, чтобы Ты всегда был нашей первой и величайшей любовью. Пусть в наших мыслях и чувствах будет лишь то, что приятно Тебе и в Тебе имеет начало. Да не оставит нас память о Твоём святом присутствии среди нас и о нашем достоинстве чад Божиих.

Соделай, дабы мы возрастали в благодати, в Твоей любви и исполнении заповедей Твоих. Аминь.



Родительское благословение

Перед тем, как отправиться в церковь, наречённые сердечно благодарят своих родителей за все благодеяния, и, преклонив колени, принимают от них благословение:

Сын мой (дочь моя), на новом жизненном пути да благословит тебя Всемогущий Бог, Отец и Сын и Святой Дух. Аминь.

Родители целуют сына (дочь) и знаменуют его чело знаком креста.



ЛИТУРГИЯ ТАИНСТВА БРАКА

Таинство брака обычно совершается во время Мессы. Его можно совершить и вне Мессы, но тогда молодожёны должны попросить служить Мессу в их интенциях в другое время.

Обряд венчания совершается после Литургии Слова. Он начинается словами священника:

С. Возлюбленные N и N, вы слушали слово Божие, напомнившее вам о значении человеческой любви и супружества. Теперь от имени святой Церкви я желаю испытать ваши намерения.

N и N, имеете ли вы добровольное и искреннее желание соединиться друг с другом узами супружества?

Жених и невеста: Да.

С. Имеете ли вы намерение хранить верность друг другу в здравии и болезни, в счастии и в несчастии, до конца своей жизни?

Жених и невеста: Да.

С. Имеете ли вы намерение с любовью принимать детей, которых пошлёт вам Бог, и воспитывать их в христианской вере?

Жених и невеста: Да.

Эти три вопроса, предшествующие венчанию, имеют цель удостовериться в присутствии свидетелей о свободе выбора и о полной свободе вступающих в брак и о христианском подходе к неразрывности уз брака и к целям брака.

Затем все собравшиеся стоя поют гимн к Святому Духу, прося Духа Правды и Освятителя о дарах и благодати в браке.

Центральным моментом в обряде венчания являются супружеские обеты. Жених и невеста поворачиваются друг ко другу и подают друг другу правые руки. Священник связывает их столой.

Слова супружеской клятвы произносит вслед за священником жених, а затем таким же образом — невеста:

Я, N, БЕРУ ТЕБЯ, N, В ЖЁНЫ (В МУЖЬЯ) И ОБЕЩАЮ ТЕБЕ ХРАНИТЬ ВЕРНОСТЬ В СЧАСТИИ И В НЕСЧАСТИИ, В ЗДРАВИИ И БОЛЕЗНИ, А ТАКЖЕ ЛЮБИТЬ И УВАЖАТЬ ТЕБЯ ВО ВСЕ ДНИ ЖИЗНИ МОЕЙ.

Таинство брака свершилось. Венчание произошло пред Христом и пред общиной Церкви. Священник подтверждает заключение брака, говоря:

то Бог сочетал, того человек да не разлучает. И заключённый вами супружеский союз я подтверждаю и благословляю властью Вселенской Церкви во имя Отца, и Сына, и Святого Духа.

Все отвечают: Аминь.

Священник снимает столу с рук молодожёнов.

После заключения брака священник благословляет обручальные кольца. Муж надевает на палец жены её кольцо, и обращаясь к ней по имени, говорит:

N, ПРИМИ ЭТО КОЛЬЦО КАК ЗНАК МОЕЙ ВЕРНОСТИ И ЛЮБВИ — ВО ИМЯ ОТЦА, И СЫНА, И СВЯТОГО ДУХА.

Также и жена надевает на палец мужа кольцо, повторяя эти же слова. Обручальные кольца, которые молодожёны надели себе на пальцы, становятся видимым знаком заключённого брака.

Дальше следует продолжение Мессы, Литургия предусматриваете теперь молитву верных.

Во время Евхаристической Литургии, во время приготовления даров молодожёны могут принести к алтарю жертвенные дары — хлеб и вино. Молодожёны принимают Причастие под двумя видами. Месса завершается особым благословением молодожёнов.

Если таинство брака совершалось вне Мессы, молитву о молодожёнах завершает благословляющая молитва священника и совместно произнесённая Молитва Господня «Отче наш».

Годовщину венчания супруги отмечают участием в Мессе, принятием Причастия, тихим обновлением супружеской клятвы, подарком для супруга. Во время праздничной трапезы зажигается свеча.

Принято торжественно отмечать серебряную, золотую и бриллиантовую годовщину венчания. Юбиляры занимают во время Мессы особые места. Священник уделяет им особое благословение и торжественно поёт гимн «Тебя, Бога, хвалим» («Te Deum»).



Молитва новобрачных

Отче наш, в руки Твои мы вверяем нашу совместную жизнь. Пребудь с нами в наших скорбях и радостях, благослови наш труд и усталость, благослови наш отдых. Помоги нам добросовестно исполнять обязательства, которые мы взяли на себя. Научи нас истинной верности, глубокому смирению по отношению друг к другу, и любви, лишённой эгоизма. Даруй нам терпение и мудрость в воспитании наших детей. Пусть наша семейная жизнь будет наполнена любовью, которая других людей привлечёт к Тебе, а каждый миг нашей совместной жизни дай прожить во славу Твою. Аминь.

Міністр і губернатар ўдзельнічалі ў адкрыцці гомельскага хоспіса, пабудаванага каталікамі

Як быццам дабраславеннем Нябёсаў стаў дробны дождж, які «асвяціў» унікальны ў Беларусі хоспіс для сірот-інвалідаў менавіта ў момант урачыстага адкрыцця. А потым зноў засвяціла яркае сонца, дадаючы фарбаў шыкоўным новабудоўлям дзіцячай вёскі - галоўнага сацыяльнага аб'екта Гомеля апошніх гадоў.

Разам з пробашчам рыма-каталіцкай парафіі Нараджэння Божай Маці айцом Славамірам Ласкоўскім хоспіс для дзяцей-інвалідаў і маладых інвалідаў з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця ўрачыстага адкрылі кіраўнік Гомельскай вобласці Уладзімір Дворнік і міністр працы і сацабароны Беларусі Марыяна Шчоткіна. Дзіцячая вёска з некалькіх катэджаў, абсталяваных дарагой мэбляй і тэхнікай, будавалася сем гадоў па ініцыятыве рымска-каталіцкай Царквы і дабрачыннай місіі «Карытас-Міласэрнасць» за сродкі арганізацый і фондаў, прыватных асоб з Італіі, Германіі, Аўстрыі. У хоспісе будуць жыць 60 хлопчыкаў і дзяўчынак, ад якіх адмовіліся бацькі, у становішчы, максімальна набліжаным да сямейнага. Даглядаць за імі будуць законніцы ордэна Бенедыктынак-Самарыцянак, выхавальнікі, медыкі.

- Гэта унікальны і першы ў Беларусі падобны праект, - адзначыла міністр. - І першы прыклад супрацоўніцтва дзяржавы з рымска-каталіцкай Царквой.


- Сэрца гэтай ідэі - каб дзеці маглі жыць у сем'ях. Тут дзіця будзе акружана любоўю, дзеці будуць мець магчымасць асабістага развіцця. Важная задача - інтэграцыя ў грамадства і вяртанне дзеяздольнасці. Каб грамадства ведала, што інваліды - яго частка, а не нейкія ізгоі. Мы адмыслова пабудавалі хоспіс у горадзе, каб дзеці маглі схадзіць у тэатр, цырк і нават рэстаран, шпацыраваць па парку. Дзякую Богу за тое, што Ён падарыў нам гэтых дзяцей, паколькі яны значна важнейшая кожнага з нас, - падкрэсліў ксёндз.

Галоўных віноўнікаў урачыстасці - дзяцей з Журавіцкага дома-інтэрната - пакуль не прывезлі, таму што цэнтралізаванае ацяпленне ў Гомелі яшчэ не запрацавала.

Утрымліваць хоспіс будуць мясцовыя ўлады, а каталікі - зноў жа з дапамогай заходніх спонсараў - маюць намер пашыраць дзіцячую вёску і пабудуюць тут тэрапеўтычны цэнтр, школу, гатэль, працоўныя майстэрні для выхаванцаў і храм.

У гомельскім касцёле набіраюць хлопцаў у парафіяльныя скаўты

Больш за год у гомельскім касцёле дзейнічае каталіцкі скаўцкі рух. Скаўтам ўжо больш за сто гадоў, але сваю актуальнасць прынцыпы арганізацыі не губляюць не цяпер. Больш інфармацыі аб дзейнасці скаўтаў у Гомелі - у архіве сайта >>>

Абвяшчаецца новы набор у парафіяльныя скаўты, якія практыкуюць педагогіку FSE (Федэрацыі скаўтаў Еўропы). Пакуль прымаюцца толькі хлопчыкі, але ёсць надзея, што з'явіцца ў Гомелі і дзявочы «звяз». Запрашаюцца хлопцы узростам 12-16 гадоў, дзеці або іх бацькі павінны быць парафіянамі касцёла. Жадаючыя могуць звяртацца да гомельскага «звязовага» Станіслава Старацітарава па тэлефоне: 029-5356823 (МТС) ці да пробашча гомельскага касцёла ксяндза Славаміра.

- Не бойцеся адпускаць сваіх дзяцей у паездкі і паходы, - звяртаецца да бацькоў ксёндз Славамір. - Не турбуйцеся аб тым, што з-за «зборак» яны не будуць паспяваць па вучобе. Значна больш часу дзеці забіваюць з тэлевізарам, кампутарам і тэлефонам. Калі хочаце, каб вашы хлопчыкі выраслі сапраўднымі мужчынамі, падахвочвае іх займацца скаўтынгам. Дапамагайце змагацца з лянотай і эгаізмам, калі яны не хочуць ісці ў паходы. Паверце, дадому яны вернуцца радаснымі і задаволенымі. Магчыма, вы і дзеці пакуль не зусім разумееце, навошта гэта трэба, але вынік будзе бачны ўжо хутка.

100 наіўных пытанняў пра веру

Гэты раздзел мы адкрылі для людзей, якія мала што ведаюць пра хрысціянства, але хацелі б пайсці за Ісусам, шукаць Бога. У форме простых пытанняў і кароткіх адказаў хочам дапамагчы даведацца пра веру тым, хто жадае ступіць на шлях да Госпада. Напэўна, не лішне будзе прачытаць гэтую старонку і тым, хто лічыць сябе спрактыкаваным у царкоўнай навуцы, - каб вярнуцца да вытокаў.

Пакуль пытанняў не 100. Старонка будзе пастаянна дапаўняцца. У каментарах да гэтага матэрыялу чакаем пытанні, якія цікавяць, ад нашых чытачоў. Адказы дае выхадзец з Гомеля, а цяпер пробашч рымска-каталіцкай парафіі Найсвяцейшага Сэрца Езуса ў горадзе Актаў (Казахстан) ксёндз Аляксандр Каліноўскі.

 

Навошта верыць у Бога?

Чалавек настолькі мае паўнату жыцця, супакой сэрца, настолькі шчаслівы, наколькі злучаны з Богам.

Як пераканацца, што Бог ёсць?

Чалавек нараджаецца з пачуццём, што ёсць нейкая вышэйшая сіла. Назавем гэта «рэлігійнасць натуральная». Гэта пачуццё («рэлігійнасць натуральная») можа памерці, і чалавек становіцца атэістам, можа прыняць перакручаныя формы (магія, акультызм), можа перарасці ў глыбокую веру. Таму так важна чалавеку быць у Касцёле.

Чаму Ісус - наш Гасподзь?

Ісус памёр на крыжы з любові да чалавека і ўваскрэс, вяртаючы нам годнасць дзяцей Божых. Яму ўсё падуладна, ён заўсёды пераможца. Няма сітуацыі ў жыцці чалавека, над якой бы Хрыстос не панаваў бы.

Што такое Воля Божая?

Гэта план Бога на жыццё чалавека. Гэта самы лепшы план. Таму так важна распазнаць і выканаць волю Божую на наша жыццё.

Што значыць - шукаць Бога, як гэта рабіць?

Чалавек - гэта асоба і Бог - гэта асоба. Шукаць Бога - шукаць узаемаадносін як асоба з асобай. Перш за ўсё неабходна быць у Касцёле, чытаць Святое Пісанне, маліцца.

Хто такія каталікі? Чаму існуе некалькі хрысціянскіх канфесій?

Царква, якую заклаў Ісус Хрыстос ад пачатку была каталіцкай. Яна так і называлася «Каталіцкая Царква». У гэтым лёгка пераканацца, чытаючы матэрыялы першых сабораў на грэцкай мове. Саборы самі сябе вызначалі як саборы Каталіцкай Царквы. Раскол адбыўся з-за грахоў чалавечых. І Усходнім хрысціянам і Заходнім не хапіла пакоры.

Навошта хадзіць у царкву?

Немагчыма ўзрастаць ў веры без Царквы.

Для чаго трэба маліцца і чытаць Біблію?

Немагчыма ўзрастаць ў веры без асабістых узаемаадносін з Хрыстом.

Для чаго патрэбныя святары?

Бог выбірае некаторых людзей для спецыяльнага служэння Царквы.

Навошта хрысцяць дзяцей?

Вадохрышча знішчае ў чалавеку грэх першародны. Бацькі нясуць адказнасць за жыццё дзіцяці, у тым ліку і за жыццё вечнае. Таму бацькі абавязаны выхоўваць дзяцей у веры.

Усходнія рэлігіі - сапраўды такі ж шлях да Бога, як і хрысціянства?

Толькі ў Езусе Хрысце Бог аб'явіўся ў паўнаце. І няма іншага Збавіцеля акрамя Хрыста.

Чаму Царква супраць абортаў і кантрацэпцыі?

З моманту зачацця дзіця з'яўляецца асобай. Забойства чалавека заўсёды грэх. Шлюбны акт па сваёй сутнасці накіраваны на адзінства сужэнцаў і на зачацце жыцця. Выкарыстанне кантрацэпцыі выключае зачацце жыцця і таму супярэчыць сутнасці шлюбнага акта.

Навошта праходзіць сакрамэнт вянчання?

Вянчанне адкрывае сужэнцаў на мілату Бога.

Чаму лепш не мець дашлюбных інтымных адносін?

Інтымныя зносіны прадугледжаны Богам толькі для сужэнцаў. Інтымныя адносіны да шлюбу - гэта грэх, а грэх заўсёды прыносіць пакуты.

Чым дрэнна мець палюбоўнікаў і палюбоўніц?

Шлюбныя здрады, нават калі аб іх ніхто не ведае, заўсёды негатыўна адбіваюцца на сям'і.

Чаму дрэнна быць гомасэксуалістам?

Трэба падзяліць дзве рэчы: гомасэксуальныя схільнасці і гомасексуальны акт. Гомасэксуальныя схільнасці чалавек можа мець і не па сваёй віне, і самі па сабе грахом яшчэ не з'яўляюцца. Хутчэй крыжам. Лячэнне вельмі цяжка, але магчыма. Гомасексуальны акт супярэчыць натуры чалавека і з'яўляецца вельмі цяжкім грахом. Чалавек, які мае гэтыя схільнасці, закліканы жыць ва ўстрыманні.

Ці рэальна выконваць 10 запаведзяў?

Адзіны, хто выканаў усе запаведзі, гэта Ісус Хрыстос. Мы настолькі можам іх выканаць, наколькі злучаныя з Хрыстом.

Навошта ў сям'і мець шмат дзяцей?

Хрысціяне хочуць выканаць волю Госпада ў сваім жыцці і прымаюць столькі дзяцей, колькі іх дае Бог.

Быць хрысціянінам - гэта суцэльнае цярпенне, пакуты і абмежаванне сябе ў задавальненнях?

Тое, што прыносіць чалавеку пакуты - гэта грэх. Грэх прыносіць нуду, засмучэнне, пагарду да сабе і іншых. Хрысціянства вяртае чалавеку годнасць, а значыць радасць.

Як стаць шчаслівым?

Чалавек настолькі шчаслівы, наколькі мае радасці і спакою ў сэрцы, наколькі злучаны з Богам.

Хто такі Бог?

Перш за ўсё – асоба. І мэта жыцця хрысціяніна – мець узаемаадносіны з Богам як асоба з Асобай.

Чаму свет і жыццё ў ім не маглі нарадзіцца самі па сабе, без Творцы?

Нават нешта такое простае, як табурэцік, не можа нарадзіцца само па сабе. Як мог нарадзіцца сам па сабе Сусвет з яго законамі руха і развіцця?

Чаму чалавек не мог утварыцца з малпы?

Ёсць прынцыповая розніца паміж чалавекам і жывёлай – чалавек мае душу.

Калі Хрыстос узяў нашыя правіны на сябе, значыць, можна грашыць, і нічога за гэта не будзе?

Грэх заўсёды знішчае чалавека і прыносіць пакуты. Хрыстос бярэ правіны на сябе, гэта значыць, што Ён пакутуе за нас. Калі мы любім Хрыста, з любві да Яго, змагаемся з грахом.

Калі ўсе грэшнікі, значыць, пасля смерці ўсе трапляюць у пекла?

Бог змагаецца з д’яблам, і месца барацьбы – сэрца чалавека. Важна, на чый бок становімся мы. Калі мы на баку Бога – Бог нас уратуе.

Як Бог можа любіць усіх: і забойцаў, і педафілаў? (і майго начальніка, і суседа, якога цярпець не магу :)

Бог любіць кожнага чалавека (грэшніка) і хоча яму дапамагчы на зямлі і ўратаваць у вечнасці, але не любіць граха.

Чаму мы молімся Панне Марыі – яна ж не Бог?

Шануем Святую Марыю як Заступніцу, як Маці Бога, Царквы і кожнага з нас. Першы цуд Хрыстос здзейсніў у Кане Галілейскай па заступніцтву Св. Марыі. І здзяйсняе зараз…

Ці будзе канец света?

Будзе, але ні дня, ні гадзіны ніхто не ведае. Да прароцтваў пра дату канца света варта ставіцца скептычна.

Ці бываюць цуды?

Так.

Чаму нельга займацца варажбой?

Варажба – дабравольнае аддаванне сябе дзеянню злых сілаў. Заўсёды прыносіць чалавеку шкоду.

Што самае галоўнае для хрысціяніна?

Шукаць перш за ўсё Бога, а ўсё астатняе будзе дадзена.

Бог - гэта суддзя, які ўсё бачыць і ўсё ведае, і за ўсё дрэннае пакарае? Таму нельга рабіць дрэнныя ўчынкі?

Бог - гэта любячы Бацька, які жадае дабра сваім дзецям. Калі мы здзяйсняем зло, гэта зло дзейнічае перш за ўсё супраць нас саміх - забівае ў нас радасць і супакой.

Хто стварыў пекла?

Пекла - гэта стан разумных істотаў (анёлаў і людзей), якія адрынулі Бога.

Чым больш сакрамэнтаў прымаеш, тым лепш? Свайго роду ранг?

Сакрамэнт - гэта дзеянне нябачнай ласкі праз бачныя знакі. Бог нам дае багацце мілаты праз сакрамэнты.

Рэлігія і запаведзі - гэта свайго роду накладанне табу? Пазбаўленне свабоды?

Запаведзі, якія даў Бог на гары Сіён, паказваюць чалавеку яго натуру - гэта значыць, як трэба жыць, каб самога сябе не зламаць. Хрыстос дае нам магчымасць быць свабоднымі ад граху. Па-сапраўднаму вольным можа быць толькі хрысціянін.

Чаму мы кажам, што Бог адзіны, калі ёсць Айцец, Сын і Дух Святы?

Бог ёсць Адзіны, Бог ёсць Святая Троіца - Айцец, Сын і Дух Святы. Айцец, Сын і Дух Святы маюць адну натуру. Таямніца Святой Тройцы найбольш глыбокая і таямнічая, зразумець якую тут на зямлі да канца немагчыма.

Ці быў Ісус праваслаўным альбо каталіком?

Ісус ёсць галава ўсіх Цэркваў (вандроўнай - гэта значыць, мы, якія жывуць на зямлі; славутай - нашы браты ў Царстве Нябесным; ачышчальнай - нашы браты ў Чысцяцы). І казаць, што Ісус быў праваслаўным ці католікам не карэктна.

Чаму ў Бібліі ў Старым Запавеце так шмат «свяшчэнных войнаў і забойстваў», калі ёсць запаведзь «не забівай»?

Гісторыя Выратавання - гэта гісторыя інтэрвенцыі Бога ў гісторыю чалавецтва, а гісторыя чалавецтва прызначаная нястомным войнамі. І Бог дзейнічае ў гісторыі Ізраіля такой, якой яна ёсць, і адкрываецца гэтаму народу настолькі, наколькі Ізраіль можа Бога прыняць.

Як распазнаць тое, што хоча ад цябе Бог, і прыняць рашэнне, адпаведнае Ягонай Волі?

Па-першае, тое, што задумана намі, не павінна супярэчыць Запаведзям. Па-другое, не павінна ісці насуперак нашаму статуту - напрыклад, калі я сем'янін, дык Бог не будзе клікаць у манастыр. Па-трэцяе, глядзець на падзеі жыццёвыя. У іх таксама трэба "чытаць". Па-пятае, райцеся з духоўнай асобай. Нарэшце, прымайце рашэнне, просячы Святога Духа аб дапамозе.

Як стаць вернікам? Часта людзі кажуць, што быццам бы і вераць, і не вераць у Хрыста, хацелі б верыць, але не могуць.

Вера нараджаецца ад слухання Слова Божага. Таму часцей быць у царкве, часцей самому чытаць Біблію. Слухаць Слова Божае - гэта значыць, прымаць і выконваць яго.

 Што рабіць, калі сурочылі, "падрабілі", падклалі нешта? Ці можна несці гэтыя прадметы на скрыжаванне, паліць і г.д., ці можна хрысціяніну ў такіх выпадках звяртацца да "бабак"? Ці маюць падкладзеныя ў дом пустыя яйкі, клубкі і іншае сілу над хрысціянінам?

Адказ банальна просты - калі Бог з намі, то хто супраць нас? Па-першае, не трэба нічога і нікога баяцца. Так, ёсць людзі, якія займаюцца магіяй, варажбой і іншымі формамі рознага шарлатанства. Яны могуць нанесці шкоду толькі тым людзям, якія не жывуць у мілаце!!! Калі нешта вам падклалі - проста гэта выкіньце, а яшчэ лепш спаліце. Ніякім іншым глупствам не займайцеся. Ні да якіх " бабак" не бегайце, у прастаце хрысціянскай пакоры звяртайцеся да Госпада, жывіце ў міры і маліцеся за ворагаў вашых (адказ кс. Славаміра Ласкоўскага).

Гомасэксуаліст прызнаў свой грэх хваробай і набыў веру ў турме

Оскар Уайльд - адзін з выдатных ангельскіх пісьменнікаў XIX стагоддзя. Паўсюдную вядомасць яму прынёс раман «Партрэт Дарыяна Грэя». Велізарны ўплыў на з'яўленне рамана аказала дэкадэнцкая кніга Жорыса-Карла Гюісманса «Наадварот». Оскар Уайльд быў пад моцным уражаннем ад наватарскага твора французскага дэкадэнта і будучага католіка.

Як і ягоны літаратурны герой Дарыян Грэй, Оскар Уайльд ўжо знаходзіўся на парозе Касцёла. На пераломе 1877 і 1878 гг. ён рыхтаваўся да ўступлення ва ўлонне каталіцкага Касцёла, аднак, у апошнюю хвіліну ён адмовіўся ад рэалізацыі свайго намеру. Праўдападобней за ўсё прычына заключаецца ў асцярозе Оскара пазбавіцца спадчыны бацькі, які з'яўляўся не практыкуючым пратэстантам і масонам.

Не гледзячы на адмоўнае стаўленне бацькі, Уайльд схіляўся да каталіцтва яшчэ падчас вучобы. Ён быў зацікаўлены яго таямніцамі і рытуаламі. Як 20-гадовы студэнт Оксфардскага ўніверсітэта пад уплывам свайго выкладчыка, крытыка і навэліст Ўолтара Пейтера, Оскар рэгулярна ўдзельнічаў у Святым набажэнстве. Нагодамі гэтых частых візітаў былі, аднак, у першую чаргу эстэтычныя погляды. Касцёл уяўляўся для яго ў той час свайго роду «эстэтычнай спакусай».

У 1884 годзе малады, адукаваны і вельмі здольны пісьменнік, названы «лордам парадоксам», ажаніўся на Канстанс Лойд (Constance Lloyd). У іх было двое дзяцей. Жывучы ў Лондане, ён хутка падымаўся па кар'ернай лесвіцы - атрымаў славу і грошы, яго ахвотна прымалі ў кожнай супольнасці.

Праз некалькі гадоў сямейнага жыцця Ўайльд завёў знаёмства, якое радыкальна змяніла яго жыццё і згубна паўплывала на ягоную будучыню. Яму было 37 гадоў, калі ён пазнаёміўся з лордам Альфрэдам Дугласам, студэнтам Оксфардскага універсітэта. Тады выйшаў вонкі яго схаваны да гэтага моманту гомасэксуалізм. Уайльд закахаўся ў Дугласа без памяці. Мужчыны практычна ніколі не расставаліся. Гэта не падабалася бацьку Альфрэда, сэру Джону Дугласу, маркізу Куінсбэры, які публічна абвінаваціў пісьменніка ў садомскім граху - злачынстве, за якое ў той час неслі пакаранне ў турме. Уайльд ж са свайго боку абвінаваціў маркіза ў тым, што той зняславіў яго добрае імя. Аднак пісьменнік прайграў працэс і 25 траўня 1895 года быў прысуджаны да турэмнага зняволення і да двух гадоў папраўчых работ.

Оскар Уайльд страціў тады ўсё - славу, павагу, маёнтак (судовыя выдаткі былі настолькі высокія, што ён страціў усе грошы, дом і каштоўную бібліятэку), жонку (яна разам з дзецьмі з'ехала за мяжу і падала на развод), сыноў (ён быў пазбаўлены бацькоўскіх правоў). Ён страціў усё, але парадаксальны той факт, што менавіта ў турме, знаходзячыся на самым дне, пісьменнік набыў веру.

У турэмнай камеры Уайльд аддаўся чытанню Евангелля, прачытаў жыццё святога Францыска, творы святога Аўгустына, Джона Генры Ньюмана, Дантэ. У выніку ўсвядоміў сваю грэшнасць, і ў пакутах і прыніжэннях, якія закранулі яго, ён дасягнуў кораня новага жыцця. Сваім гомасэксуальным схільнасцям ён даў апісанне паталогіі, а сам гомасэксуалізм назваў хваробай. Шкадаваў аб тым, што даў сябе падмануць «бессэнсоўнай, пачуццёвай свабодай» і пачуццёвым задавальненням, што перастаў быць «гаспадаром самога сябе» і «рулявым сваёй душы».

У 1900 году хворы і змучаны пісьменнік разам са сваім сябрам каталіком Робертам Росам некаторы час знаходзіўся ў Рыме. Разам з ім удзельнічаў у Набажэнстве, а падчас публічнай папскай аўдыенцыі Оскар атрымаў дабраславенне ад Святога Айца Лявона XIII. Пісьменнік, які пакутуе на той момант з прычыны сур'ёзнага харчовага атручвання, пасля аўдыенцыі адчуў нечаканае выздараўленне. Пазней ён прыйшоў да высновы, што яно было звязана непасрэдна з блаславеннем Папы.

Пасля свайго вяртання ў Парыж, Уайльд пад новым імем і прозвішчам Себасцьян Мельмот, здымаў нумар у маленькім гатэлі. У той час ён шмат і часта піў, і ў бліжэйшы час яго стан здароўя пагоршыўся. У інтэрв'ю, якое ён даваў лонданскаму журналісту «Daily Chronicle», ён сказаў: «Мая маральная крывадушнасць ў большай меры бярэ свой пачатак ад таго факту, што мой бацька не дазволіў мне прыняць каталіцкую веру. Мастацкі бок Касцёла, а гэтак жа водар яго навукі вылечыў бы маю дэгенерацыі. Я ў бліжэйшы час планую быць прынятым ва ўлонне Касцёла ».

«Каталіцтва з'яўляецца адзінай рэлігіяй, у якой варта памерці» - прызнаваўся значна раней свайму сябру Оскар Уайльд.

За дзень да смерці - выконваючы раней выказанае жаданне Уайльда - Роберт Рос паклікаў да яго каталіцкага святара, які выкарыстаў нешматлікія моманты свядомасці паміраючага пісьменніка і здзейсніў над ім ўмоўнае хрышчэнне. Па сваім выразна выказаным добраахвотным жаданні Уайльд ў той момант стаў членам каталіцкага Касцёла. Прыміраны з Богам пісьменнік памёр каталіком 30 лістапада 1900 году.

Што цікава, на некалькі месяцаў раней, проста перад сваёй смерцю, з Богам гэтак жа прымірыўся самы вялікі вораг Уайльда - агностык маркіз Куінсбэры. 31 студзеня 1900 года ён прызнаў свае памылкі і атрымаў адпушчэнне грахоў з рук каталіцкага святара. У 1911 годзе каталіком стаў лорд Альфрэд Дуглас.

 

Назва кнігі: «Nawróceni» (Od czasów Jezusa do współczesności św. Paweł * Buffalo Bill * Jacek Kaczmarski i 97 innych historii) Аўтар: Henryk Bejda Dom Wydawniczy „Rafael” 2008

Хрысціянін не можа мець адносіны з жывым Богам, верачы ў гараскопы

У некаторых выпадках дзеці могуць пакутаваць з-за грахоў сваіх бацькоў. Напрыклад, калі бацька, маці, бабуля ці дзядуля займаюцца ці займаліся акультызмам.

- Можа быць, вас у дзяцінстве, спрабуючы лячыць ад нейкіх хвароб, вадзілі да бабак-шаптухаў. Але ж народныя лекары з іх «малітвамі» - гэта таксама служыцелі акультызму. Многія з нашых вернікаў пастаянна наведваюць храм, вызнаюць веру ў Бога і ў той жа час зазіраюць у гараскоп: што там чакае на наступным тыдні? Браты, калі ў вас ёсць дома нейкія абярэгі, амулеты і ўсё, што звязана з магіяй, вядзьмарствам, варажбой, акультызмам - проста выкіньце гэтыя рэчы! - заклікаў вернікаў падчас казання пробашч гомельскай каталіцкай парафіі.

Сапраўды, хрысціянства жыве на нашых землях ужо больш за тысячу гадоў, але ад веры ў паганскіх багоў, дакладней у забабоны, ніяк не адвыкнем. Бо значна прасцей загадаць жаданне, заплаціць вядзьмарцы грошы за «лячэнне» ад хваробы або «чары», чым шукаць жывога Бога, мець з ім узаемаадносіны, выконваць Ягоную волю.

Немагчыма уваскрэснуць, не памёршы на крыжы

Дзякуючы рамонту ў гомельскім касцёле ў панядзелак Святая Імша часткова ізноў праходзіла на вуліцы. Таму мінакі мелі магчымасць пачуць Добрую вестку ў дзень святкавання Праабражэння Гасподняга.

- Гара, на якой змяніўся Ісус, - як прадвесце Галгофы і Ўваскрасення. Але што значыць уваскрэснуць? - звярнуўся да вернікаў пробашч падчас казання. - Каб уваскрэснуць, спачатку неабходна памерці, прычым, памерці на крыжы. Шмат хто з нас сталі больш прыстойнымі, ужо менш грашаць, але пакуль яшчэ не хрысціяне. Ісус кажа: вазьмі свой крыж! Але гэта не маралізатарства, таму што Гасподзь прыйшоў, каб дапамагчы нам несці крыж, зрабіць яго слаўным.

- Часта мы адмаўляемся ад свайго крыжа, гаворым: хопіць, не хачу больш! Не разумеем, чаму кватэру затапляе сусед ўжо ў трэці раз? Чаму прыйшлося пахаваць сына, ці чаму кінуў муж? Чаму дачка непаслухмяная, а начальнік на працы дрэнны? Не заўсёды зразумела, чаму менавіта такі крыж Гасподзь нам дае, але Ён усё тлумачыць, трэба толькі слухаць Яго з адкрытым сэрцам.

Біскупы Пінскай дыяцэзіі сустрэліся з гомельскімі ўладамі і з праваслаўным Уладыкам Стэфанам

9 жніўня Гомель наведалі біскуп Пінскай рыма-каталіцкай дыяцэзіі Антоній Дзям'янка і дапаможны біскуп Казімір Велікаселец. У гарвыканкаме адбылася сустрэча з мэрам Віктарам Піліпцом, яго намеснікам Аленай Клічкоўскай, а таксама начальнікам аддзела ідэалагічнай работы Ганнай Шыдлоўскай. У цёплай сяброўскай атмасферы святары абмеркавалі з уладамі пытанне аб знаходжанні біскупа Велікасельца ў Гомелі ў якасці дапаможнага біскупа Пінскай дыяцэзіі.

Таксама адбылася сустрэча ў аблвыканкаме з начальнікам аддзела па справах рэлігій і нацыянальнасцяў Мікалаем Пратасавіцкім і намеснікам старшыні аблвыканкама Пятром Кірычэнкам.

Пазней адбылася сустрэча з праваслаўным епіскапам Гомельскім і Жлобінскім Стэфанам. Размова прайшоў у сяброўскім хрысціянскім адзінстве. Уладыка Стэфан адзначыў, што мае надзею на супрацоўніцтва з каталікамі перш за ўсё ў сацыяльнай сферы.

Subscribe to this RSS feed