З кнігі "Каталікі на абшарах Панізоўя і Севершчыны"

У першай палове 1959 года католікі Гомеля падалі заяву аб адкрыцці ў горадзе касцёла. Улады гэта не дазволілі. Такім чынам, шмат залежыла ад рашэнняў мясцовай улады і яе адносінаў да Каталіцкага Касцёла. Пры гэтым уладамі рэгістраваліся дэнамінацыі пратэстанцкіх накірункаў. Дазвалялася катэхізатарская дзейнасць Праваслаўнай Царквы, якая, праўда, была абмяжавана сценамі храма. Таму можна прадпалажыць, што наяўнасць на сённяшні дзень значнай колькасці пратэстанцкіх і неапратэстанцкіх груповак і больш трывалыя пазіцыі Праваслаўнай Царквы ў параўнанні з Каталіцкім Касцёлам ва ўсходняй Беларусі абумоўлены не ў апошнюю чаргу і адміністрацыйным уздзеяннем на канфесіі рэгіёна ў пасляваенны час.

У канцы 80-х гг. ХХ ст. адраджэнне каталіцтва ва ўсходняй Беларусі ўсё ж адбылося. На беларускай тэрыторыі былога Гомельскага дэканата ізноў паўсталі Гомельская і Жлобінская парафіі. Ажывілася рэлігійнае жыццё ў каталіцкай вёсцы Рудня-Стаўбунская на Веткаўшчыне.

8 верасня 2007 г. у Гомельскім касцёле ў час урачыстага набажэнства ў гонар Нараджэння Найсвяцейшай Панны Марыі было агалошана рашэнне апостальскага адміністратара Пінскай дыяцэзіі кардынала Казіміра Свёнтэка аб стварэнні (больш правільна — аднаўленні) Гомельскага дэканата. Гомельскім дэканам быў прызначаны пробашч Гомельскага касцёла ксёндз Славамір Ляскоўскі. У новы Гомельскі дэканат увайшлі каталіцкія парафіі Гомеля, Жлобіна, Рагачова, Рэчыцы і Светлагорска.

Такім чынам, гісторыя Гомельскага дэканата працягваецца.