Мой бацька Аляксандр Гулевіч

Пачатак лістапада каталікі традыцыйна прысвячаюць памяці і клопату аб памерлых. Клопату не толькі духоўнаму - малітве, але і мірскому: мы наведваем могілкі, добраўпарадкоўваем магілы сваіх родных і блізкіх памерлых.

І вось 1 лістапада, калі каталіцкая царква святкавала ўрачыстасць Усіх Святых, айцец Славамір і некалькі вернікаў з гомельскай парафіі аб'язджалі каталіцкія вёскі Чачэрскага раёна для таго, каб адслужыць святочныя набажэнствы. Людзі гэтых месцаў захавалі і пранеслі хрысціянскую каталіцкую веру, не зважаючы на мноства цяжкасцяў і выпрабаванняў. Нашы святары вядуць там сваё служэнне ўжо шмат гадоў.

У гэтую ўрачыстасць набажэнствы праходзілі непасрэдна на вясковых могілках Рудні Нісімкавіцкай і Гацкага. Гасподзь Бог падарыў у гэты дзень добрае надвор'е, свяціла сонца. Падчас набажэнства на могілках было адчуванне, што разам з прысутнымі людзьмі маліліся і тыя, хто ўжо ў Царстве Божым. Ва ўсім адчувалася свята і Божая мілата.

Айцец Славамір асвяціў нядаўна ўсталяваны помнік на магіле Аляксандра Адамавіча Гулевіча, былога старасты гомельскай рыма-каталіцкай парафіі, пахаванага на могілках у вёсцы Гацкае. Ён пры жыцці аддаваў сваё сэрца і душу для служэння Богу і Касцёлу, быў прыкладам сапраўднага хрысціяніна.

Аляксандр Адамавіч Гулевіч нарадзіўся ў сям'і вернікаў-каталікоў у пасёлку Гацкае Чачэрскага раёна. Усе яго продкі, у тым ліку бацька і маці, - выхадцы з Рудні Нісімкавіцкай. У перыяд Савецкага Саюза яны былі выхаваны ў веры і вернасці Хрысту. Нягледзячы на рэпрэсіі і пераследы, яны хрысцілі дзяцей, бралі шлюб у касцёле, вызнавалі веру. Аляксандр Адамавіч сышоў у Дом Айца 8 сакавіка 2013 году.